به نام خداى آفريننده

شهـر ِ يار آمد ، چه پُر بهار آمد ، از صف شهور چه پر وقار آمد.

چين چين و نام نام و رام  رام و پر ناز‌ ، ز سبزه زار آمد.

مهد جان آمد ، روح زبان آمد ، از پس سال ها نگين بر زمان آمد.

اميد دل ، يار با وفا ، ماه نزول قرآن ، شهر رمضان آمد.

آرى رمضان آمد ، شهر شهور ، شهر مغفرت ، ختم انتظار ، ماه قرآن ، ماه بخشش ، ماه نور و تابش ، ليلة القدر و خورشيد جهان و نگين بر زمان آمد.

چند سخن در باب ماه مبارك رمضان:

زمانهاي مباركي مانند رمضان اگر كسي آنها را گرامي بدارد به اين معني كه در آنها عبادتي را كه شرعاً منقول است، انجام دهد، از خير فراوان آن عبادتها بهره مند مي گردد كه آن خير را در ايام ديگر نمي تواند بدست بياورد.

بشتابيد و كوله ي بار حسنات خود پر بار تر كنيد در اين ايام مبارك، چرا كه نيكي ها فروانند در اين ماه.

ماه مبارك رمضان فرصت خوبي است براي خودسازي دوباره.

در ماه نزول قرآن فراوان ياد خدا كنيد و كتابش را به خيل قرائت كنيد.

در ماه مبارك رمضان بينديشد كه از قلم نيندازيد فرض و واجبي را ، كه شايد غفلت ، آتشي زبانه كش شود.